Najwa偶niejsze wydarzenia w dziejach Krakowa

VII/VIII w. 鈥 po 艣mierci ksi臋cia Kraka, przypuszczalnie w艂adcy pot臋偶nego plemienia Wi艣lan, kt贸remu Smok Wawelski zatru艂 偶ycie (z wzajemno艣ci膮), krakowianie usypali mu s艂ynny kurhan, zwany Kopcem Krakusa.

Po艂owa X w. 鈥 byle op贸藕ni膰 zjednoczenie Polski i zrobi膰 na z艂o艣膰 Mieszkowi I, Czesi podbili plemi臋 Wi艣lan, przez co skazali ich na ma艂o powa偶ne miano Ma艂opolan.

Koniec X w. 鈥 ksi膮偶臋 Mieszko I odebra艂 kraj Wi艣lan Czechom i wcieli艂 go do reszty Polski, z艂o艣liwie nazywaj膮c Ma艂opolsk膮, czyli m艂odsz膮 Polsk膮 (starsz膮 by艂a jego rodzinna Wielkopolska), bo nie lubi艂 swego doros艂ego ju偶 syna Boles艂awa Chrobrego (p贸藕niejszego pierwszego kr贸la polskiego), kt贸rego pozby艂 si臋 z domu (Gniezna) osadzaj膮c w Krakowie.

1039 r. 鈥 ksi膮偶臋 Kazimierz Odnowiciel nareszcie naprawi艂 b艂膮d przodk贸w i przeni贸s艂 do Krakowa stolic臋 Polski (z Gniezna, zniszczonego podczas czeskiego najazdu).

1257 r. 鈥 ksi膮偶臋 krakowski Boles艂aw Wstydliwy wprowadzi艂 stolic臋 Polski do Europy (cho膰 zaszczyt ten raczej przys艂uguje jego nast臋pcy, Leszkowi Czarnemu), zezwalaj膮c na tzw. lokacj臋 Krakowa; do tej pory pobudowany byle jak Krak贸w zyska艂 odt膮d porz膮dny wygl膮d (solidna, niemiecka robota) 鈥 w 艣rodku miasta powsta艂 ogromny, kwadratowy Rynek, od kt贸rego bieg艂y proste ulice.

1285 r. 鈥 ksi膮偶臋 krakowski Leszek Czarny, kt贸remu Tatarzy pogonili kota, pozwoli艂 mieszka艅com otoczy膰 miasto murami obronnymi.

1320 r. 鈥 po raz pierwszy w Krakowie odby艂a si臋 koronacja kr贸la polskiego, zosta艂 nim bardzo niski (z oszcz臋dno艣ci 鈥 s艂ynne krakowskie centusiostwo) W艂adys艂aw 艁okietek; od tej pory sta艂 si臋 Krak贸w miastem koronacji.

1364 r. 鈥 kr贸l Kazimierz Wielki w szale reformatorskim za艂o偶y艂 z rozp臋du Akademi臋 Krakowsk膮, pierwszy polski uniwersytet, wmawiaj膮c nieszcz臋snemu ludowi p臋d do wiedzy.

1400 r. 鈥 kr贸l W艂adys艂aw Jagie艂艂o, nie maj膮c wyj艣cia, musia艂 spe艂ni膰 ostatnie 偶yczenie swej zmar艂ej 偶ony, kr贸lowej Jadwigi, wi臋c odnowi艂 uniwersytet, kt贸ry z czasem przybra艂 nazw臋 Uniwersytetu Jagiello艅skiego.

1525 r. 鈥 na krakowskim Rynku odby艂 si臋 s艂ynny ho艂d pruski, czyli rzucenie Krzy偶ak贸w na kolana.

Pocz膮wszy od 1596 r., a skoczywszy w 1609 r. 鈥 kr贸l Zygmunt III Waza w wyniku nieudanych eksperyment贸w alchemicznych straci艂 rozum (przej艣ciowo) i przeni贸s艂 (na sta艂e, ale etapami) rezydencj臋 z Krakowa do Warszawy.

1794 r. 鈥 naczelnik Tadeusz Ko艣ciuszko, wybieraj膮c sobie do tego celu najlepsze miejsce – krakowski Rynek, z艂o偶y艂 przysi臋g臋, 偶e b臋dzie ze wszystkich si艂 walczy艂 o wolno艣膰 Polski rozdrapywanej przez zaborc贸w: Rosj臋, Austri臋 i Prusy.

1914 r. 鈥 z Krakowa (a sk膮d by!) wyruszy艂a Kompania Kadrowa, wys艂ana przez J贸zefa Pi艂sudskiego w celu wyzwolenia Polski spod rosyjskiego zaboru przy okazji wybuchu I wojny 艣wiatowej.

1945 r. 鈥 podczas II wojny 艣wiatowej Niemcy zmykali z Krakowa przed Rosjanami na 艂eb na szyj臋 tak szybko, 偶e nie zd膮偶yli zniszczy膰 miasta, cho膰 mieli na to ochot臋.

1979 r. 鈥 zaginiony rok wcze艣niej wadowicki krakus, Karol Wojty艂a, pod przybranym imieniem Jana Paw艂a II przyby艂 do Krakowa z okazji swojej pierwszej papieskiej pielgrzymki do ojczyzny.

2005 r. 鈥 opr贸cz Rzymu Krak贸w, jak przysta艂o na 鈥濺zym P贸艂nocy鈥, zgromadzi艂 najwi臋ksz膮 liczb臋 wiernych, op艂akuj膮cych zmar艂ego Jana Paw艂a II.

Komentowanie wy艂膮czone